Berrin Delikçi

Bağımsız sığınmaevleri

Türkiye'nin yoğun gündemi içinde kadın sorunları unutturulmaya çalışılıyor. Sadece, unutturulmakla da kalınmıyor, var olan hakları da elinden alınıyor. Hükümetin bir bakanı çıkıyor, kadın hukukçulara, kadın örgütlerine danışarak çağdaş bir Medeni Yasa Tasarısı hazırlıyor, diğer bakanı "servet avcılığı yapılıyor" diyerek tasarıyı imzalamamakta direniyor. Tasarı orasından burasından kırpıldıktan sonra zar zor Meclis'e gönderilebiliyor.

Yine Hükümetin bir bakanı çıkıp, kendisine bağlı kurumlar için Teşkilatlanma Yasa Tasarısı hazırlıyor. Diğer bir bakan; bu tasarıyı görmezden gelerek, sosyal hizmet ve yardım kurumlarını bir çatı altında toplamak adına kadınların devlet katındaki tek müdürlüğünü yok etmenin hesaplarını yapıyor. Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü 5,5 yıldır teşkilatlanma yasasının çıkmayışı yüzünden bütçesiz, personelsiz, büyük bir özveri ile işleri götürmeye çalışıyor. Bu konuda ilk tepkiyi veren İzmir'deki kadın örgütlerimizi duyarlılıklarından dolayı kutlamak gerekir. 

Medeni Yasa'dan sonra Türkiye'deki son gündem kadın sığınmaevlerinin kapanması. Çünkü son 10 yıldır çok özel uğraşlarla açılan bağımsız birkaç sığınmaevi, ekonomik ve siyasi nedenlerle kapanmak zorunda kaldı. Oysa Avrupa Parlamentosu'nun 1986'da aldığı karara göre, her 10 bin kadın ve kız çocuğu için bir sığınmaevi açılması zorunluğu var. Türkiye'de 3 binden fazla sığınmaevi açılması gerekirken, şu anda gerçek anlamda sığınmaevi yok. SHÇEK'lerin kadın misafirhaneleri adı altında açtıkları yerleri ise hiçbir zaman kadın sığınmaevi olarak görmedim!Uzun yıllardır dileğim, devlet ve yerel yönetimlerin maddi katkılarıyla Avrupa ölçütlerinde, yönetimlerinde gönüllülerin olacağı bağımsız sığınmaevlerinin sayısının tüm yurtta hızla çoğalması.