Basın Yayın İl Müdürü Sevilay Dökmeci TUNG

Yaşam bir terazi mi?

Yaşam nedir? Dünyamızda yapılan bir yolculuk mu? Salt iki nokta arasındaki gel-git mi? Belki de hepsi bu tanımların... Yoksa yaşam bir renkler yumağı mı? Ya da yaşam çeşitli evrelerinde büründüğümüz renk armonisinin yarattığı bütünlük mü? Yaşam belki de bir sevgi iletişimi. Öyle ya yaşamımızın her anı bir sevgi paylaşımı değil mi sevgili Kazete okurları... İletişimsiz bir paylaşım olabilir mi? Sağlıklı bir iletişim kurulmadan yaşamda mutluluk sağlanabilir mi?
İletişim bu denli önemliyse, her birey bu kavramla özdeşleşerek yaşamında gerekli dengeyi kurabilir. Dengenin sağlanamadığı bir yaşam güzel olabilir mi? İçinde güzellikler yer alabilir mi? Evet, yaşamımız bir terazi belki de. Ağırlıkları oturttuğumuz, bunu yaparken de zaman zaman zorlandığımız ve bir gün (belki de hiç beklemediğimiz bir anda) boş kalan bir terazi. Hayat terazisinde dengeyi sağlarken kimbilir ne zor yollardan geçiyoruz... Belki de dünyaya gelmenin bedelini ödüyoruz böylelikle... Bence mutluluğu da kazanmak gerek... Çünkü yaşamda mücadele etmeden elde ettiklerimizin değerini yeteri kadar bilmeyiz.
Hayat terazimize uygun ağırlıklar yükleyelim ki o uygunluk ve onun yarattığı uyum yaşamımıza yansısın ve de uyumlu bireyler kazandıralım yaşadığımız dünyamıza. Bu dünya hepimizin, ona sahiplenelim ve onu koruyalım... Bir başka dünya ve başka bir hayatımız yok... Hayat yolumuzda hiçbir şey çizgimizi bozmasın ki hedeflerimize ulaşalım, arzu ettiklerimize kavuşalım.
Yazıma Bahri Karaduman'dan seçtiğim bir şiirle son veriyorum...

     Seni sen yapan
     Ne gözlerin ne saçların
     Seni sen yapan
     Yüreğinde taşıdıkların
     Yüreğinde sakladıkların

     Seni sen yapan
     Yüreğine almadıkların
     Yüreğinde taşımadıkların.